Πρωταπριλιά σήμερα αγάπες μου και ας το ρίξουμε στο γέλιο και εμείς. Αλλά όχι σε ένα οποιοδήποτε γέλιο αλλά σε Άγιο Γέλιο! Όχι δεν κάνουμε χαβαλέ για άλλη μια φορά. Πάνε αυτά, ανήκουν στο παρελθόν. Ποτέ δεν υπήρξαμε σοβαρότεροι εξάλλου. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η πρώτη καταγεγραμμένη εμφάνιση του “αγίου γέλιου” συνέβη το 1993 σε μια εκκλησία των Συνάξεων του Θεού στη Φλόριντα στο USA φυσικά. Εκεί ο πνευματικός ηγέτης της Κίνησης της Πίστης περπατούσε ανάμεσα στους παρευρισκόμενους, ακουμπούσε τα χέρια του πάνω τους και τους καλούσε να “γεμίσουν” με πνεύμα. Αποτέλεσμα του γεμίσματος ήταν πολλοί να πέφτουν στο πάτωμα γελώντας και σπαρταρώντας, και να λιποθυμούν. Και αυτό δεν ήταν τίποτα. Γιατί το 1994 στην εκκλησία Airport Vineyard του Τορόντο, υπό την καθοδήγηση του πάστορα της χαρισματικής εκκλησίας της “Αμπέλου” συνέβη η δεύτερη πολύ μεγαλύτερη εκδήλωση του φαινομένου, που ονομάστηκε από τα βρετανικά ΜΜΕ “η ευλογία του Τορόντο”. Για να δούμε τι ήταν αυτή η ευλογία όμως. Το γεγονός ξεκίνησε χαλαρά ως τετραήμερη σειρά συναντήσεων, αλλά εξελίχθηκε σε μήνες νυχτερινών λειτουργιών, από τις οποίες κάποιες διαρκούσαν μέχρι τις τρεις τα ξημερώματα. Σε αυτές τις συναντήσεις λοιπόν δεν σημειώθηκαν μόνο τα ανεξέλεγκτα γέλια της προηγούμενης εμφάνισης του φαινομένου αλλά επιπλέον με το γέλιο, άντρες και γυναίκες σέρνονταν στο έδαφος, περπατούσαν με τα τέσσερα και γαύγιζαν σαν σκυλιά, μούγκριζαν σαν λιοντάρια, χτυπούσαν το έδαφος και ρουθούνιζαν σαν ταύροι, γρύλλιζαν και μιμούνταν φωνές διάφορων ζώων (γουρουνιών, μπάτσων, αγελάδων, κ.α.). Επίσης υπήρχαν ανεξέλεγκτες συσπάσεις και τινάγματα του κεφαλιού και του σώματος, ανεξέλεγκτοι χοροί, κινήσεις πολεμικών τεχνών και μίμηση ωδινών και τοκετού. 300.000 Χριστιανοί απ’ όλο τον κόσμο που παρακολούθησαν την “ευλογία του Τορόντο” ενθουσιάστηκαν με την κίνηση του αγίου γέλιου και έτσι 15.000 από αυτούς που ήταν Χριστιανοί κληρικοί μετέφεραν την κίνηση στα ποίμνιά τους σ’ όλο τον κόσμο. Σε όλον τον κόσμο? Σχεδόν, καθώς η “εκκλησία της Aμπέλου” ισχυρίζεται, ότι η κίνηση του Τορόντο έχει εξαπλωθεί στις χώρες: Καναδάς, Κένυα, Νιγηρία, Αυστραλία, Ρωσία, Λευκορωσία, Βραζιλία, Χιλή, Δανία, Φινλανδία, Γερμανία, Ισραήλ, Ιαπωνία, Λεττονία, Μοζαμβίκη, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Βόρεια Ιρλανδία, Νορβηγία, Νότια Αφρική, Σουηδία, Ουκρανία, Ζάμπια, και Ηνωμένο Βασίλειο. Δυστυχώς η Ελλάδα μας λείπει από αυτή τη λίστα. Κρίμας, αλλά ας μην απογοητευόμαστε και ας περιμένουμε.
Καλό το κειμενάκι μέχρι εδώ με τις πληροφορίες αλλά δε θα ήταν ένα σοβαρό και τεκμηρωμένο κείμενο, όπως φιλοδοξεί να είναι, αν δεν προσπαθούσε να παρουσιάσει και μια ερμηνεία του φαινομένου. Και για να είναι σοβαρό και τεκμηριωμένο ερμηνείες που βασίζονται στο όπιο, τα βαρβιτουρικά και τις ψυχοτρόπες ουσίες δεν έχουν θέση εδώ. Θα μιλήσουμε επιστημονικά και «έεεεεεεεεεεεεεεεξω απ’ τα δόντια» (Copyrighted to Μαλάμω).
Οι πιστοί του κινήματος του αγίου γέλιου λοιπόν θεωρούν ότι τα φαινόμενα οφείλονται, πού αλλού, στο Άγιο Πνεύμα αυτοπροσώπως. Μάλιστα θεωρούν τους θορύβους ζώων, είτε ως εκδηλώσεις του Αγίου Πνεύματος είτε ως ανθρώπινες ανταποκρίσεις στο έργο του Αγίου Πνεύματος και έχουν χαρακτηρίσει την κίνηση ως τεκμήριο “ενός ισχυρού ανέμου του πνεύματος” που φέρνει μαζί του “το πνεύμα της ευθυμίας”, που “μας μετακινεί ενεργητικά σε ανώτερα επίπεδα με τον Θεό”.
Από την άλλη μεριά στη γενικότερη διδασκαλία των ορθοδόξων ασκητικών πατέρων, δεν αρμόζει “γέλωτας τον καιρό της προσευχής” και γενικά κατακρίνονται τα λεγόμενα άκαιρα γέλια, σε αντίθεση με τον “πνευματικό γέλωτα της ψυχής” που επαινείται. Και για να κλείσουμε εντυπωσιακά την επικοινωνία μας, δεν μπορούν να λείπουν και κανα δυο δαιμόνια. Ας δώσουμε λοιπόν το λόγο στον ορθόδοξο ιερομόναχο Σεραφείμ Ρόουζ (Σεραφείμ ο Τριανταφυλλένιος ελληνιστί) να σχολιάσει το “άγιο γέλιο”. Άγιε σε ακούμε: “Αυτή η εμπειρία είναι καθαρά κοσμική και παγανιστική, κι εκεί που δεν μπορεί να εξηγηθεί με όρους συναισθηματικής υστερίας, μπορεί μόνο να οφείλεται σε κάποιο βαθμό «κατάληψης» από έναν ή περισσότερους παγανιστικούς θεούς, τους οποίους η Ορθόδοξη Εκκλησία αποκαλεί δαίμονες”.
Βοήθειά μας.
